ای درخت آشنا

شاخه های خویش را

ناگهان کجا

جا گذاشتی؟
یا به قول خواهرم فروغ:

دستهای خویش را

در کدام باغچه عاشقانه کاشتی؟
این قرارداد

تا ابد میان ما

برقرار باد:

چشمهای من به جای دستهای تو!
من به دست تو

آب می دهم

تو به چشم من

آبرو بده!
من به چشم های بی قرار تو

قول می دهم:

ریشه های ما به آب

شاخه های ما به آفتاب می رسد

ما دوباره سبز می شویم...

 

قیصر امین پور